X
تبلیغات
اســـــــــــــــــــــــــــــکـیزوفرنی

اســـــــــــــــــــــــــــــکـیزوفرنی

تازه ترین راه درمان

سازمان غذا و دارو (FDA) امروز قرص های طولانی اثر (Invega paliperidone) را برای درمان اسکیزوفرنی تایید کرد. Paliperidone یک ماهیت مولکولی جدید است که به این معناست که این دارو حاوی یک ماده فعال است که قبلاً هرگز برای عرضه به بازار در هیچ شکلی در ایالات متحده تایید نشده است. palipeidone متابولیت فعال اصلی ریسپریدون، یک داروی موجود در بازار برای درمان اسکیزوفرنی، است. Douglas Throckmorton، قائم مقام سرپرست مرکز تحقیق و ارزیابی دارو FDA گفت " اسکیزوفرنی می تواند یک بیماری مخرب باشد که به درمان و مشاوره حرفه ای در تمام طول زندگی نیاز دارد." " تایید امروز به انتخاب های درمانی برای بیماران با این بیماری افزود." اسکیزوفرنی یک اختلال ذهنی مزمن، ناتوان کننده است که بیش از دو میلیون آمریکایی را مبتلا می کند. علایم شامل توهم، خیالات باطل، اختلال در فکر کردن، اختلالات حرکتی، طردشدن از اجتماع و آسیب های ادراکی (به عنوان مثال، اشکال در فهم(استنباط)، حافظه یا تفکر انتزاعی که با توانایی فرد در یادگیری تداخل پیدا می کند؛ ضعف در قضاوت کردن، بی توجهی، از روی هوس کارکردن با آسیب سخن گفتن و زبان) هستند. اثر بخشی Invega در درمان حاد اسکیزوفرنی در سه آزمایش 6 هفته ای ، کنترل شده با پلاسبو که در آمریکایی شمالی ، اروپا و آسیا انجام گرفت، برقرار شد. 1665 بالغ شرکت کننده برای ردیف کامل نشانه ها و علایم اسیکزوفرنی ارزیابی شدند. در این سه مطالعه با بکار بردن دوزهای با محدوده 3 تا 15 میلی گرم در روز، اثر بخشی Invega در برطرف کردن علایم اسکیزوفرنی نسبت به درمان یا پلاسبو بهتر بود. محدوده دوز توصیه شده برای Invega 3 تا 12 میلی گرم در روز است. در میان عوارض جانبی گزارش شده معمول، بی قراری، علایم اکستراپیرامیدال(اختلالات حرکتی)، تند شدن ضربان قلب و خواب آلودگی بودند. Invega عضوی از رده داروهایی است که آنتی سایکوتیک های نامعمول نامیده می شوند که افزایش میزان مرگ در مقایسه با پلاسبو در بیماران مسن تر با سایکوز وابسته به زوال عقل را دارند. اثر بخشی Invega برای بیش از شش هفته، در آزمایشات کنترل شده با پلاسبو ارزیابی نشده است، و بیمارانیکه دارو را برای دوره های طولانی بکار می برند باید به صورت دوره ای توسط یک پزشک، دوباره ارزیابی شوند.
+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم اردیبهشت 1390ساعت 13:28  توسط فاطــــمه علی نــــــــــژاد  | 

روش های درمان

تاریخچه درمانهای جسمی در اسکیزوفرنی به دو دوره تقسیم می شود و کلرپرومازین ( اولین داروی آنتی سایکوتیک یا ضدروان‌پریشی مؤثر ) حدواسط این دوره ها است. { به داروهائی که اثر ضد اسکیزوفرنی دارند انتی سایکوتیک میگویند .} قبل از تولید داروهای ضدروان‌پریشی در اوایل 1950 درمانهای چندی برای بیماران انجام می شد. طی اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 به اسکیزوفرنی به عنوان بیماری نگاه می شد که سیر بدتر شونده اجتناب ناپذیری به سمت زوال عقل داشت و در نتیجه بیماران بطور مکرر و برای مدتهای طولانی بستری می شدند. درمانهای جسمی برای کنترل شدیدترین علایم اختلال وایجاد امنیت بیمارستانها به کار گرفته می شد.

آرامبخشها مثل برومید و باربیتورات جهت کنترل بی قراری و از درمانهای فیزیکی مثل هیدروتراپی و بسته های کاغذی مرطوب بدلیل اثر آرام کننده آنها استفاده می شد. در اوایل 1920 ، خواب درمانی به کمک باربیتوراتها ابداع شد. بیماران پس از دوز بیش از حد باربیتوراتها بهبودی نشان می دادند.

در این روش بیمار فقط جهت فعالیتهای ضروری مثل خوردن و بهداشت شخصی بیدار می شد. در 1930 درمان بوسیله کومای انسولین ابداع شد. در این روش دوز انسولین بتدریج افزایش می یافت تا کوما ایجاد می شد. پس از یک ساعت مانیتورینگ ، با تجویز گلوکز ، کوما خاتمه می یافت و بیماران عموماً 20 مرتبه به کوما می رفتند. این درمان که بطور گسترده در درمان روان‌پریشی استفاده می شد ، بیانگر تأثیر نسبی بود.

در 1935 برداشتن لوب پره فرونتال مغز جهت درمان بیماری روانی شدید پیشنهاد شد. درمان بوسیله تشنج پس از مشاهده اینکه بعضی بیماران پس از تشنج بهبودی می یافتند، بکار گرفته شد، ابتدا از کافور و pentylenetetrazol ( metrazol ) جهت ایجاد تشنج استفاده شد ولی سپس تشنج الکتریکی ابداع شد. الکتروشوک یا ETC در بعضی انواع اسکیزوفرنی هنوز هم استفاده می شود.

کشف کلرپرومازین در اوایل 1950 مهمترین نقش را در درمان یک بیماری روانپزشکی داشت. یک جراح در پاریس متوجه شد استفاده از این دارو قبل از جراحی باعث ایجاد حالت غیر معمولی می شود که بیمار نسبت به جراحی کمتر مضطرب به نظر می رسد. این دارو در کاهش توهم ها و هذیانها و برآشفتگی مؤثر بود. این دارو باعث ایجاد عوارض جانبی شبیه پارکینسونیسم می شود.
تیوریدازین ، فلوفنازین ، هالوپریدول و تیوتیکسن پس از تولید کلرپرومازین تولید شدند. کلوزاپین در 1958 کشف شد. معرفی ریسپریدون در 1994، الانزاپین در 1997، زیپراسیدون در 2001، آریپیپرازول در 2002 صورت گرفت.

فازهای درمانی اسکیزوفرنی :
مرحله حاد بیماری با علایم روان‌پریشی ( مثل توهم،افکار غیر منطقی یا هذیان، علائم منفی و...) مشخص می شود و نیاز به توجه بالینی فوری دارد. این علایم ممکن است نمایانگر اولین حمله روان‌پریشی ویا بطور شایعتر عود بیماری در فردی باشد که حمله های مختلف را تجربه کرده است. درمان در این فاز متمرکز بر تخفیف شدیدترین علایم روان‌پریشی است.

پس از فاز حاد که معمولاً 4 تا 8 هفته طول می کشد ، بیماران وارد فاز ثابت شونده می شوند که طی آن علایم حادکنترل شده اند. در صورتیکه درمان قطع شود یا بیمار در معرض استرس باشد خطر عود وجود دارد. در طول این فاز درمان متمرکز بر تحکیم منافع درمانی به کمک درمانهای مشابهی است که در مرحله حاد استفاده می شدند. این فاز ممکن است تا 6 ماه پس از بهبودی علایم حاد طول بکشد.

مرحله سوم فاز پایدار یا نگهدارنده است و آن زمانی است که بیماری در فروکش نسبی است. اهداف این فاز ، پیشگیری عود علائم اسکیزوفرنی و کمک به بیمار جهت ارتقای سطح عملکرد می باشد.

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم اسفند 1389ساعت 15:10  توسط فاطــــمه علی نــــــــــژاد  | 

محققان ایرانی موفق به کشف تاثیر داروی «سلکوکسیب» در درمان اسکیزوفرنیا شدند


پژوهشگران ایرانی موفق به شناسایی تاثیر داروی ضد التهابی «سلکوکسیب» به عنوان درمان کمکی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا شدند که می‌تواند گامی نو در درمان مبتلایان به این بیماری باشد.

دکتر شاهین آخوندزاده، معاون پژوهشی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و مجری این طرح در گفت‌وگو با خبرنگار پژوهشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در دانشگاه اظهار کرد: استفاده از داروی ضد التهابی «سلکوکسیب» نسبت به سایر داروهای موجود، در درمان بیماران اسکیزوفرنیا موثرتر است.

وی خاطرنشان کرد: اسکیزوفرنی یکی از بیماری هایی است که درمان روشنی ندارد، اسکیزوفرنی یکی از اختلالات روان‌شناسی است و چون در سنین جوانی آغاز می‌شود می‌تواند یک عمر بار شدیدی را بر روی خانواده و جامعه ایجاد کند.

آخوندزاده تصریح کرد: متأسفانه حدود 40 درصد از بیماران به درمان جواب نمی‌دهند و در این راستا یافتن درمان‌های جدید دارویی موثر در صدر فعالیت های محققان قرار دارد.

وی افزود: اگرچه در اوایل دهه 90 میلادی انقلابی در روان‌پزشکی ایجاد شد که در حقیقت معرفی داروهای Atypical antipsychotic (ضد افسردگی معمول) برای درمان دارویی این بیماران بود ولی یک درمان موثر و ایده آل نبود چرا که این داروها عوارض زیادی دارند و بر روی حافظه، یادگیری و تکلم بیماران تأثیر منفی می گذارند.

معاون پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در ادامه بیان کرد: بعضاً عوامل دارویی که التهاب را کاهش می‌دهند می‌توانند تأثیر مثبتی در درمان اسکیزوفرنی داشته باشند.

آخوندزاده درباره طرح خود گفت: هدف از این تحقیق ارزیابی تاثیر داروی ضد التهاب «سلکوکسیب» به عنوان عامل کمکی در درمان اسکیزوفرنی مزمن بوده که در قالب یک کارآزمایی 8 هفته‌ یی دو سو کور با کنترل دارونما انجام شده که نتیجه این مطالعه پیشنهاد می‌کند که سلکوسیب ممکن است یک عامل موثر در درمان بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی مزمن باشد


+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم اسفند 1389ساعت 15:1  توسط فاطــــمه علی نــــــــــژاد  | 

اسکیزوفرنی چیست ؟
اسـکیزوفرنی نـوعی بیــماری مــغزی جدی، مزمن و ناتوان کننده است. تقریباً یک درصد از جمــعیت طی دوره زندگی خـود به اسکیزوفرنی مبتلا می شوند.
نام این بیماری در علم طب جدید به اسکیزوفرنی موجود می باشد که در علم طب سنتی از علائم این بیماری می توان استدلال بر بیماری سودا که یکی از بیماری های طحال می باشد نمود.
اسکیزوفرنی به یک میزان بر زنها و مردها اثر می کند و طبق آمار گرفته شده بیـش از 2 میلـیـون آمریکایی امسال از این بیماری رنج می برند.
این بیماری معمولاً در مردها زودتر و در سنین جوانی بروز می کند. اما در خانم ها در اواخر بیست سالگی و اوایل سی سالگی ایجاد می شود. کودکان بالای 5 سال نیز ممکن است به اسکیزوفرنی مبتلا شوند، اما بروز این بیماری قبل از دوره نوجوانی بسیار نادر است.
تحقیقات و مطالعات روز به روز به سمت داروهای مطمئن تر و جدیدتری می رود و پرده از راز دلایل و عوامل پیچیده این بیماری برمی دارد.
دانشمند برای آگاهی یافتن از اسکیزوفرنی از رویکردها و شیوه های مختلفی استفاده می کنند، از بررسی و مطالعه ژنتیک های مولکولی گرفته تا مطالعات جمعیتی.

اسکیزوفرنی در سراسر جهان دیده می شود. شدت و جدیت علائم و وضعیت مزمن و ماندگار آن معمولاً در بیماران ایجاد از کار افتادگی و ناتوانی می کند. داروها و سایر روش های درمانی برای اسکیزوفرنی، اگر به طور مرتب و بنا بر تجویز استفاده شوند، می تواند به کاهش و کنترل علائم پریشان کننده بیماری کمک کند. اما، در برخی از افراد این دارو و درمان های شیمیائی کمک چندانی نمی کند و گاهی به خاطر عوارض جانبی این داروها یا سایر دلایل، درمان قطع می شود.
حتی زمانیکه درمان موثر واقع شود، ایستادگی دربرابر نتایج بیماری از دست رفتن فرصت ها، ننگ حاصل از بیماری، باقیمانده علائم و عوارض جانبی داروهای شیمیائی باز هم برای بیمار مشکل ساز خواهد بود.

علائم و نشانه های اولیه اسکیزوفرنی
- ایجاد تغییرات پریشان کننده و حتی تکان دهنده در رفتار بیمار.
- شروع ناگهانی علائم دیوانگی و جنون (مراحل پیشرفته اسکیزوفرنی).
- کناره گیری و انزوای اجتماعی و ترد شدگی.
- رفتار، گفتار و تفکرات غیرعادی.
برخی از افراد فقط دچار یک مرحله دیوانگی و جنون می شوند؛ سایرین در طی زندگی خود مراحل مختلفی از آن را تجربه می کنند، اما در فاصله بین این دوران ها زندگی عادی دارند. گرچه افراد مبتلا به اسکیزوفرنی حاد، یا تداوم بروز علائم در فرد، معمولاً از عملکردهای عادی خود ریکاور نمی شود و برای کنترل علائم نیاز به درمان های طولانی مدت (در برخی از موارد) ترجیحا با داروهای گیاهی به علت بدون عارضه بودن آنها دارد.

دیدگاه اسکیزوفرنی از دنیا
- تحریف درک فرد از واقعیت
- زندگی کردن در دنیایی که از توهمات و هذیان ها تحریف شده است، افراد مبتلا به اسکیزوفرنی همیشه احساس ترس، اضطراب و پریشانی می کنند.
- خیال و توهمات
- توهمات و خیال ها، اختلالات ادراکی است که افراد مبتلا به اسکیزوفرنی معمولاً با آن دست و پنجه نرم می کنند. صداهایی که فرد می شنود می تواند وصف فعالیت های او باشد، گفتگو با کسی، هشدار از خطرات قریب الوقوع، و از این قبیل.
- پندارهای بیهوده
این پندارها می تواند موضوعات مختلفی داشته باشد. برای مثال، بیمارانی که از علائم نوع پارانوئید رنج می برند—که تقریباً یک سوم افراد مبتلا به شیزوفرنی را تشکیل می دهند—معمولاً تصور می کنند که تحت تعقیب اند یا کسی می خواهد آنها را فریب دهد، اذیتشان کند، به آنها سم بدهد، یا به آنها خیانت کند. این بیماران، ممکن است تصور کنند که خودشان، یا یکی از اعضای خانواده یا نزدیکانشان، در مرکز این آزار و اذیت قرار دارد. بعلاوه، هذیان بزرگی و عظمت که در آن بیمار تصور می کند فردی بسیار معروف و مهم است، نیز می تواند در اسکیزوفرنی اتفاق بیفتد.

رفتارهای متداول اسکیزوفرنیک
- اعتیاد به موادمخدر
- اعتیاد به سیگار
- تفکرات آشفته
- شخصیتی بی تفاوت و بی احساس
- تغییر رفتارهای "نرمال درمقابل غیرنرمال" (تغییرات رفتاری که می تواند در نتیجه همسازی داروها ایجاد شود).
تصورات نادرست در مورد اسکیزوفرنی
- بیماران اسکیزوفرنی دوشخصیتی نیستند
- بیماران اسکیزوفرنی به طور کلی خشن نیستند
اسکیزوفرنی و اقدام به خودکشی
خودکشی یکی از خطرات جدی در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی است. برای افرادی که اقدام به خودکشی می کنند یا دیگران را به آن عمل تهدید می کنند، حتماً باید به دنبال مشاورات تخصصی بود. افراد مبتلا به اسکیزوفرنی نسبت به کل اجتماع به میزان بسیار بیشتری ارتکاب به خودکشی می نمایند. به طور تقریبی، 10 درصد از افراد اسکیزوفرنی (به ویژه مردان جوان) دست به خودکشی می زنند. متاسفانه، پیشبینی این عمل در این بیماران بسیار دشوار است.

درمان :
برای درمان ابتدا برای جلوگیری از پیشرفت این بیماری باید از مصرف انواع ترشیجات اعم از میوه ، غذا و لبنیات، شوری، عدس پرهیز کرده و سعی کند بر عکس علائمی که در بالا ذکر شد برخورد نماید و سپس شروع به مصرف داروهای موثر برای این بیماری کند.
در ضمن برای بهبود روال درمان این بیمار اطرافیان سعی کنند تا بیشتر با بیمار گفت و شنود داشته باشند و حتی الامکان از گوشه نشینی و در فکر فرو رفتن بیمار جلوگیری به عمل آورند.در حال حاضر داروهای متعددی برای این بیماری در دسترس هستند. البته انواع مختلف این داروها (داروهای ضدجنون) فقط در كنترل و جلوگیری از تشدید این بیماری موثرند و در درمان قطعی این بیماری نقشی ندارند. روان درمانی فیزیكی از اركان درمان ابتلا به اسكیزوفرنی است. البته رفتار درمانی فردی و خانوادگی و گروهی نیز در این گروه قرار می گیرند. حدود یك سوم بیماران كاملاً بهبود یافته و به زندگی عادی خود برمی گردند. در یك سوم دیگر نیز همه علائم بیماری از بین نمی روند، ولی این گروه هم قادر به بازگشت به اجتماع و بازیابی بخش عمده ای از عملكردهای خود هستند و بالاخره یك سوم باقی مانده مبتلایان هیچ گاه بهبود قابل توجهی پیدا نمی كنند و نیاز به بستری های مكرر در بخش های روان پزشكی خواهند داشت.

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم اسفند 1389ساعت 14:51  توسط فاطــــمه علی نــــــــــژاد  |