X
تبلیغات
اســـــــــــــــــــــــــــــکـیزوفرنی

اســـــــــــــــــــــــــــــکـیزوفرنی

شرح بیماری

اسكيزوفرني‌ گروهي‌ از اختلالات‌ رواني‌ شامل‌ انواع‌ اسكيزوفرني‌ كاتاتونيك‌، پارانوييد، آشفته‌، تمايزنيافته‌ و باقيمانده‌. واژه‌ «اسكيزو» به‌معني‌ گسيختگي‌ است‌ و «فرني‌» نيز به‌ ذهن‌ و روان‌ اشاره‌ دارد. اسكيزوفرني‌ اغلب‌ به‌ اختلال‌ گسيختگي‌ شخصيتي‌ اشاره‌ دارد، زيرا افكار و احساسات‌ فرد مبتلا به‌ اين‌ عارضه‌ داراي‌ ارتباط‌ منطقي‌ و معمول‌ با يكديگر نيستند. فرد مبتلا قادر نيست‌ تخيلات‌ خود را از واقعيت‌ افتراق‌ دهد و بنابراين‌ رفتاري‌ غيرمنطقي‌ و غيرعادي‌ دارد

+ نوشته شده در  یکشنبه پانزدهم اسفند 1389ساعت 9:3  توسط زیبا قنبری(مدیریت وبلاگ)  | 

تازه ترین راه درمان

سازمان غذا و دارو (FDA) امروز قرص های طولانی اثر (Invega paliperidone) را برای درمان اسکیزوفرنی تایید کرد. Paliperidone یک ماهیت مولکولی جدید است که به این معناست که این دارو حاوی یک ماده فعال است که قبلاً هرگز برای عرضه به بازار در هیچ شکلی در ایالات متحده تایید نشده است. palipeidone متابولیت فعال اصلی ریسپریدون، یک داروی موجود در بازار برای درمان اسکیزوفرنی، است. Douglas Throckmorton، قائم مقام سرپرست مرکز تحقیق و ارزیابی دارو FDA گفت " اسکیزوفرنی می تواند یک بیماری مخرب باشد که به درمان و مشاوره حرفه ای در تمام طول زندگی نیاز دارد." " تایید امروز به انتخاب های درمانی برای بیماران با این بیماری افزود." اسکیزوفرنی یک اختلال ذهنی مزمن، ناتوان کننده است که بیش از دو میلیون آمریکایی را مبتلا می کند. علایم شامل توهم، خیالات باطل، اختلال در فکر کردن، اختلالات حرکتی، طردشدن از اجتماع و آسیب های ادراکی (به عنوان مثال، اشکال در فهم(استنباط)، حافظه یا تفکر انتزاعی که با توانایی فرد در یادگیری تداخل پیدا می کند؛ ضعف در قضاوت کردن، بی توجهی، از روی هوس کارکردن با آسیب سخن گفتن و زبان) هستند. اثر بخشی Invega در درمان حاد اسکیزوفرنی در سه آزمایش 6 هفته ای ، کنترل شده با پلاسبو که در آمریکایی شمالی ، اروپا و آسیا انجام گرفت، برقرار شد. 1665 بالغ شرکت کننده برای ردیف کامل نشانه ها و علایم اسیکزوفرنی ارزیابی شدند. در این سه مطالعه با بکار بردن دوزهای با محدوده 3 تا 15 میلی گرم در روز، اثر بخشی Invega در برطرف کردن علایم اسکیزوفرنی نسبت به درمان یا پلاسبو بهتر بود. محدوده دوز توصیه شده برای Invega 3 تا 12 میلی گرم در روز است. در میان عوارض جانبی گزارش شده معمول، بی قراری، علایم اکستراپیرامیدال(اختلالات حرکتی)، تند شدن ضربان قلب و خواب آلودگی بودند. Invega عضوی از رده داروهایی است که آنتی سایکوتیک های نامعمول نامیده می شوند که افزایش میزان مرگ در مقایسه با پلاسبو در بیماران مسن تر با سایکوز وابسته به زوال عقل را دارند. اثر بخشی Invega برای بیش از شش هفته، در آزمایشات کنترل شده با پلاسبو ارزیابی نشده است، و بیمارانیکه دارو را برای دوره های طولانی بکار می برند باید به صورت دوره ای توسط یک پزشک، دوباره ارزیابی شوند.
+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم اردیبهشت 1390ساعت 13:28  توسط فاطــــمه علی نــــــــــژاد  | 

 
                              " انواع اسکیزوفرنی "
1. اسکیزوفرنی پارانوئید Paranoid.sch
  وجود هذیان‌های نظام‌یافته و یا توهمات شنیداری وسیع، از مهمترین علایم این نوع اسکیزوفرنی می‌باشد. بیمار اسکیزوفرنی پارانوئید به هذیان‌های گزند و آسیب مبتلا است که بسیار نظام‌مند، پیچیده و شبیه به معماهای ناشناخته می‌باشد. این بیماران بسیار خودبزرگ‌بین بوده و به مکان‌ها و افراد مشهور بسیار علاقه‌مند هستند. به عنوان مثال سعی بر این دارند که دولت را برای چگونگی اداره مملکت راهنمایی کنند. به این دسته از اختلالات، هذیان عظمت گفته می‌شود. علاوه بر این ممکن است هذیان حسادت نیز در آن‌ها دیده شود. یعنی فرد اعتقاد قوی نسبت به اینکه شریک جنسی آن‌ها خیانت‌کار است، داشته باشد. این بیماران، به ندرت چهار A بلولر را از خود نشان می‌دهند.
 
2. اسکیزوفرنی آشفته یا سازمان‌نیافته Disorganized.sch
  بارزترین ویژگی رفتاری در این بیماران، حماقت و گسیختگی افکار است. این نوع اسکیزوفرنی قبلا هبفرنیک خوانده می‌شد. آن‌ها بدون هیچ محرکی، خنده‌های شدید سر داده و شکلک درمی‌آورند. رفتارهای شاد ولی مضحک و نامانوس و همچنین پرحرفی‌های بی‌معنی از دیگر ویژگی‌ها می‌باشد. گاهی نیز توهمات و هذیان‌های گذرا و نامنظم ایجاد می‌شود. این بیماران اغلب نسبت به حمام کردن و تمیز کردن خود بی‌تفاوتند و گاهی ممکن است مواد دفعی بدن خود و کثافات دیگر را نیز بخورند.
 
3. اسکیزوفرنی کاتاتونیک Catatonic.sch
  مهمترین ویژگی این اختلال رفتار حرکتی است که یا به شدت برانگیخته و یا کاملا منجمد و بی‌حرکت است و گاهی هم بین این دو حالت در نوسان می‌باشد. شروع این اختلال ناگهانی است. این اختلال را می‌توان به دو نوع تقسیم کرد:
الف. کاتاتونیک هیجانی Excited.ca
معمولا همراه با فعالیت‌های حرکتی شدید و گاهی خشونت‌آمیز است.
ب. کاتاتونیک انزواگرا Withdran.ca
معمولا توام با بازداری کلی، بهت‌زدگی، عدم تکلم، منفی‌گرایی، انعطاف‌پذیری مومی شکل و در برخی موارد وضعیت نباتی می‌باشد.
4. اسکیزوفرنی باقیمانده Residual.sch
  ویژگی این نوع اسکیزوفرنی فقدان نشانه‌های شاخص چون هذیان، توهم، عدم انسجام و رفتار بسیار آشفته می‌باشد. شواهد موجود برای این اختلال حاکی از وجود چند نشانه است که اگر چه نسبتا جزئی هستند ولی بسیار ناگوارند که عبارتند از:
·        انزوا یا کناره‌گیری اجتماعی مشهود
·        اختلال آشکار در انجام وظایف
·        رفتارهای عجیب
·        اختلا شدید در بهداشت و نظافت شخصی
·        ابراز هیجانی کند، سطحی و یا نامناسب
·        تفکر عجیب، افسونی یا نامانوس
·        تجربیات ادراکی غیرارادی
·        بی‌تفاوتی یا فقدان ابتکار عمل
 
5. اسکیزوفرنی نامتمایز یا نامشخص Undifferentiated.sch
  این نوع اسکیزوفرنی با دیگر انواع آن متفاوت بوده و در طبقه‌بندی‌های دیگر جای نمی‌گیرد. این تشخیص برای افراد پریشانی است که شواهدی از اختلال تفکر و ناهنجاری‌های رفتاری و عاطفی نشان می‌دهند.[
سایر اسکیزوفرنی‌ها
اسکیزوفرنی‌های کودکی Chidhood.sch
  اختلالات اسکیزوفرنیکی است که قبل از سن بلوغ در کودکان اتفاق می‌افتد. این نوع از اسکیزوفرنی معمولا در کودکانی رخ می‌دهد که در معرض خطر باشند. عواملی که این کودکان را در معرض آسیب قرار می‌دهند شامل فقر، خانواده‌های از هم پاشیده یا بچه‌های طلاق یا خانواده‌هایی که وابستگی مضاعف دارند و همچنین کودکانی که والدین یا همشیرهای آن‌ها مبتلا به اسکیزوفرنی باشند.
 
اسکیزوافکتیو
  این بیماری مخلوطی از اختلال اسکیزوفرنی و اختلالات عاطفی می‌باشد
+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم اردیبهشت 1390ساعت 13:3  توسط زیبا قنبری(مدیریت وبلاگ)  | 

مراقبت پرستاری از بیماران اسکیزوفرنی
بیشترین رفتارهای مداخله طلب در کار با این بیماران مربوط به بیماریاست که تشخیص اسکیزوفرنی پارانوئید دارد . این بیمار با الگوی رفتاری حاکی از سوءظن شدید ،با نشان دادن نگرش های برتری طلبی ،استهزاء و کنایه آمیز موانعی جهت انجام مراقبت ایجاد می کند . این نگرش ها یک روش جهت مقابله با احساسات بی کفایتی است .چنانچه اضطراب افزایش یابد ،وی عقاید گزند و آسیب را نشان می دهد.عبارت هایی مانند «شما شبیه من نیستید »استفاده از مکانیسم دفاعی برون فکنی را منعکس می کند.بیمار در واقع عدم اعتماد به خود را در معرض نمایش می گذارد .این عقاید پایدار شده و غیر قابل تغییر هستند ،زیرا آنها نیاز اساسی بیمار نسبت به احساس مهم بودن هستند . عقاید تغییر یافته تا زمانی که بیمار یک راه سازنده تر جهت برخورد با این نیازها را پیدا کند ،باقی خواهد ماند .

هدف پرستار کمک به بیمار برای یافتن روشهای سازنده برخورد با این نیازها است .این بیماران احساسات پرخاشگرانه را در دیگران بیدار کرده و تحریک می کنند . متعاقبا پرستار باید قبل از کار کردن با بیمار به این احساسات بپردازد . کاردانی و ادب در پاسخ به رفتار و هیجانات منفی بیمار لازم است .استهزاء و کینه ی بیمار نباید هرگز با قصاص پاسخ داده شود.


پیشنهادات زیر راهنمایی های لازم برای کار با بیمارانی که اسکیزو فرنی پارانویید دارند را ارائه می دهند:


هرگز با تندی با بیمار صحبت نکنید یا از عقاید بیمار نخندید.
به داستان بیمار گوش دهید ،ولی به موافقت و نه رد کنید .
به سوالات مستقیم بیمار پیرامون عقایدش به آرامی و با تاکید بر حقایق پاسخ دهید .عین کلمات تغییر خواهد یافت ،ولی دو عقیده درک پرستار و حقیقت وجود دارند که آنها می رسانند که عقاید بیمار واقعیت را منعکس نمی کنند .یک پاسخ پیشنهادی ممکن است چنین باشد « من می دانم که این برای شما واقعیت دارد ولی من این طور نمی بینم و آن واقعیت نیست».
این مهم است که به طور غیر انتقادی ،با تن صدای متعادل صحبت شود.
تا حد امکان بیمار را به انجام کار تشویق کنید .پاداش ویژه ی صادقانه ای اراوه دهید تا اینکه تعریف و تمجید کنید .
اکر بیمار صداهایی می شنود (توهمات شنوایی دارد )روش هایی برای کمک به بیمار در پرداختن به صداها پیشنهاد دهید .(1-اگر صدا می گوید «شما خوب نیستید »با صدای بلند بگوید «درسته حالا من احساس می کنم که من خوب نیستم »اگر شما تشخیص بدهید افکار از آن خودتان است ،صداها فروکش می کنند. 2- زمان ،مکان ،محیط و شرایط شنیدن صداها را ثبت کنید .به طور اتفاقی ممکن است شما الگویی را متوجه شوید و قادر شوید از موقعیت های معین دوری کنید و بدین وسیله صداهای مربوط به این واقعیت ها را حذف کنید .)
بیماری که سوءظن دارد ،اغلب رفتار دیگران را به خودش نسبت می دهد .نجوا کردن یا رمزی صحبت کردن ممکن است سوءظن بیشتری را تحریک کند .


قبل از اینکه بیمار بتواند اعتماد کردن به دیگران را بیاموزد ،بتید اعتماد کردن به خودش را یاد بگیرد .یک پرستار می تواند با شناسایی لحظاتی که بیمار رفتار حاکی از اعتماد را نشان می دهد ،در قالب یک ارتباط فرد با فرد کمک نماید .برای مثال زمانی که بیمار یک تصمیم مثبتی پیرامون زندگی اش می گیرد ،می تواند با گفتن « آن یک انتخاب مثبتی بود که شما داشتید ،ببینید ،شما می توانید به تصمیم هایتان اعتماد کنید .».

صادق بودن با بیمار ضروری است .

بیماران دارای سوءظن بیش از حد به طور بالقوه برای خودشان و دیگران خطرناک هستند .بیمار برای ساعقه های عصبانیت و پرخاشگری نیاز به خروجی های سازنده دارد .پرستار باید جهت علائم رفتاری زودرس (مثلا ابراز ناراحتی از طریق چهره ،صورت برافروخته ،صدای لرزان ،محدود شدن حیطه ی توجه )هوشیار باشد .
به وسیله ی مداخله ی فعال ،پرستار می تواند از فوران های بعدی پیشگیری کند .تکالیف غیر رقابتی تنها مانند حل جدول معما ، سرامیک سازی ،استفاده از کیسه بوکس و دویدن ،درمانی هستند .همه ی این فعالیت ها نیاز به مقداری تمرکز دارند ،ولی نیاز به رقابت یا همکاری با دیگران را ندارند .

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم اردیبهشت 1390ساعت 9:26  توسط زیبا قنبری(مدیریت وبلاگ)  | 

پروفسور جان فوربس نش یکی از سرشناس‌ترین برندگان تاریخ جایزه نوبل محسوب می‌شود اما زندگی شخصی و غیرعلمی وی به مقدار زیاد دستخوش ناملایمات و مشکلات بوده است .
پروفسور نش در سیزدهم ژوئن سال ۱۹۲۸ در امریکا چشم به جهان گشود و به لطف هوش سرشارش به عنوان ریاضیدانی جوان و مستعد و مطرح کننده تئوری بازی در جهان شناخته شد.

وی در سال ۱۹۹۴به همراه دو نظریه‌پرداز دیگر موفق به دریافت جایزه نوبل اقتصاد می‌شود، اما کسب این جایزه شاید مهمتر از آن نباشد که وی چندین دهه از عمر خود را صرف دست و پنجه نرم‌کردن با بیماری مخرب ذهنی اسکیزوفرنی کرده است.

نخستین علائم اسکیزوفرنی در سال ۱۹۵۸ در نش نمایان شد و این در حالی بود که وی یک سال پیش از آن با آلیشیا که یک داشجوی فیزیک اهل السالوادور بود ازدواج کرده بود. البته آنها در سال ۱۹۶۳ از یکدیگر جدا شدند و این زمانی بود که علائم بیماری بیش از گذشته برای نش دردآور شده بود اما هفت سال بعد آنها بار دیگر زندگی مشترک را از سر گرفتند هرچند آلیشیا معتقد بود تنها برای کمک کردن به نش حاضر به این کار شده است و نه
از روی علاقه.

این نابغه دوران معاصر، در آوریل ۱۹۵۹ در بیمارستان مک‌لین امریکا بستری می‌شود تا تحت درمان‌های ویژه روان‌شناختی قرار گیرد اما پیشرفت بیماری وی و اضافه‌شدن افسردگی مزمن و از دست دادن اعتماد به نفس پزشکان و متخصصان درمان وی را با یاس روبه‌رو کرده بود.پروفسور نش در بخشی از زندگینامه خود که در سایت برندگان جایزه نوبل منتشر شده است می‌نویسد: به نظر غیرمحتمل می‌آید که فردی در سن و سال بالایی همچون من، بخواهد همچنان بر دانش خود بیفزاید. من ۲۵ سال از عمر مفید خود را همچون شکافی در زندگی می‌بینم که صرف غلبه بر بیماری مخرب اسکیزوفرنی کردم.

زندگی پردرد این دانشمند نابغه تا آنجا مورد توجه کارشناسان قرار گرفته است که می‌گویند اگر وی دچار این بیماری مخرب فکری نمی‌شد می‌توانست به عنوان اینشتینی جدید به دنیا معرفی شود.

وی پس از آنکه سال‌ها در بیمارستان‌های امریکا تحت درمان قرار گرفت و البته چندان هم نتیجه‌بخش نبود، به لطف کمک‌های شبانه‌روزی همسرش و گروهی از دوستانش در دانشگاه پرینستون امریکا کم‌کم به این نکته ایمان آورد که می‌تواند بر اسکیزوفرنی غلبه کند حتی اگر در سن بالایی قرار داشته باشد

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1390ساعت 13:1  توسط عاطفه شاکـــــــــــــــری  | 

 

اسکیزوفرنی کودکی

در اسکیزوفرنی کودک هم مثل اسکیزوفرنی بزرگسالان، مشخصه هایی چون هذیان، توهم، گفتار آشفته، رفتار آشفته، کاتاتونیک، بی تفاوتی عاطفی، فقر گفتار، فقدان اراده و کژکاری اجتماعی شغلی که کودک یا نوجوان نمی تواند به سطح مورد نظر برسد اما مشکل اینجاست که تصویری که کودکان از واقعیت دارند، در طول رشد طبیعیشان تغییر می کند و فقط در سنین بالا است که می توان گفت کودکان به تصور بالغانه از واقعیت رسیده اند. خیلی از کودکان، دارای شخصیت های خیالی هستند که نمی توان آن را دلیل تشخیص اسکیزوفرنی دانشت.

هذیانها و توهم های کودکان در مقایسه با هذیانها و توهمهای بزرگسالان، مختصر تر است و توهمی که در بین کودکان شایعتر است، توهم بینایی است و چون اشکالی ترسناک مثل اسکلت، موجودات فضایی و شیطان را در بر دارند، ترسناک هستند. البته توهم شنیداری هم در کودکان رواج دارد آنها ممکن است صدای چند نفر را بشنوند که از آنها انتقاد می کنند یا به آنها تحکم کنند.

درDSM داشتن دو مورد از ملاک های مورد نظر برای تشخیص اسکیزوفرنی کافیست. ملاک ها به قرار زیر هستند:

هذیان، توهم، گفتار آشفته، رفتار آشفته یا کاتاتونیک، نشانه های منفی مثل بی تفاوتی عاطفی یا فقدان اراده و گفتار.

اختلال اسکیزوفرنی گاه تدریجی پدی می آید و گاه ناگهانی. اسکیزوفرنی بین اواخر نوجوانی و اواسط دهه سوم زندگی است و در مواردی سن آغاز آن، 5 یا 6 سالگی گزارش شده است. پسرها بیشتر از دختران به این اختلال مبتلا می شوند. نسبت شیوع این اختلال یک یا دو در هزار است و نوجوانان 50 برابر کودکان به این اختلال دچار می شوند.

برای اسکیزوفرنی، دلیل زیستی خاصی تبیین نشده است. گرچه که در اسکیزوفرنی چند ژن دخیل هستند و همچنین فاکتورهای محیطی و رشدی هم نقش دارند. تاثیر عوامل چندی در بروز این اختلال مورد توجه قرار گرفته است که خطر بروز اسکیزوفرنی را افزایش می دهند از قبیل مشکلات تولد، الگوی دلبستگی ضعیف یا فقر عاطفی، ضعف هماهنگی حرکتی در نوزادی، جدایی از والدین، نقایص عقلانی، نقایص شناختی، نقایص اجتماعی، سردرگمی و خصومت در ارتباط والد- کودک.

درمان این اختلال شامل دارو درمانی (مثل نورولپتیک)، مداخله های آموزش و خانوادگی، روان درمانی حمایتی است.

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم اردیبهشت 1390ساعت 13:56  توسط عاطفه شاکـــــــــــــــری  | 

کشف جهش ژنتیکی عامل اسکیزوفرنی

 

کشف جهش ژنتیکی عامل اسکیزوفرنی
گروهی از پژوهشگران آمریکایی با آزمایش بر روی مدلهای حیوانی یک جهش ژنتیکی را یافتند که می تواند مسئول بروز اسکیزوفرنی باشد.
به گزارش خبرگزاری مهر، محققان دانشگاه کلمبیا در نیویورک یک جهش ژنتیکی را بر روی ژنی با عنوان  q11  ۲۲یافتند که با قطع کردن ارتباط میان دو فضای مغز مسئول حافظه می تواند منجر به بروز اسکیزوفرنی شود. این دو فضا، هیپوکامپ و کورتکس جلوپیشانی نام دارند.

براساس گزارش نیچر، این محققان دو گروه از موشهای نرمال و موشهای با جهش ژنتیکی بر روی ژن 22q11 را ایجاد کردند. سپس یک تست حافظه در یک هزارتو را بر روی این دو گروه از موشها تجویز کردند.

در این آزمایش موشهایی که موفق می شدند مسیر خروج را به یاد آورند جایزه دریافت می کردند.

در این آزمایش مشاهده شد موشهای عادی که در آنها هیپوکامپ و کورتکس جلوپیشانی به طور معمولی با یکدیگر در تماس بودند موفق می شدند مسیر خروج را به یاد آورند درحالی که موشهای اصلاح ژنتیکی شده قادر به یادآوری مسیر نبودند.

این دانشمندان در این خصوص توضیح دادند: "ما فهمیدیم که این نقص ژنتیکی، افراد را برای ابتلا به اسکیزوفرنی مستعد می کند. در حقیقت یکی از عواقب این جهش ژنتیکی از هم جدا شدن ارتباط عملکردی میان این دو منطقه مغزی است و بدیهی است که قطع ارتباط میان این دو منطقه بر روی رفتار شناختی اثر گذاشته و می تواند منجر به توسعه اسکیزوفرنی شود."

علائم بیماری اسکیزوفرنی توهم، جنون و اختلال ذهنی است. این بیماری بسیار شایع در بین جمعیتهای انسانی از هر 100 نفر به یک نفر آسیب می رساند.

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیستم اردیبهشت 1390ساعت 13:43  توسط عاطفه شاکـــــــــــــــری  | 

روش های درمان

تاریخچه درمانهای جسمی در اسکیزوفرنی به دو دوره تقسیم می شود و کلرپرومازین ( اولین داروی آنتی سایکوتیک یا ضدروان‌پریشی مؤثر ) حدواسط این دوره ها است. { به داروهائی که اثر ضد اسکیزوفرنی دارند انتی سایکوتیک میگویند .} قبل از تولید داروهای ضدروان‌پریشی در اوایل 1950 درمانهای چندی برای بیماران انجام می شد. طی اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 به اسکیزوفرنی به عنوان بیماری نگاه می شد که سیر بدتر شونده اجتناب ناپذیری به سمت زوال عقل داشت و در نتیجه بیماران بطور مکرر و برای مدتهای طولانی بستری می شدند. درمانهای جسمی برای کنترل شدیدترین علایم اختلال وایجاد امنیت بیمارستانها به کار گرفته می شد.

آرامبخشها مثل برومید و باربیتورات جهت کنترل بی قراری و از درمانهای فیزیکی مثل هیدروتراپی و بسته های کاغذی مرطوب بدلیل اثر آرام کننده آنها استفاده می شد. در اوایل 1920 ، خواب درمانی به کمک باربیتوراتها ابداع شد. بیماران پس از دوز بیش از حد باربیتوراتها بهبودی نشان می دادند.

در این روش بیمار فقط جهت فعالیتهای ضروری مثل خوردن و بهداشت شخصی بیدار می شد. در 1930 درمان بوسیله کومای انسولین ابداع شد. در این روش دوز انسولین بتدریج افزایش می یافت تا کوما ایجاد می شد. پس از یک ساعت مانیتورینگ ، با تجویز گلوکز ، کوما خاتمه می یافت و بیماران عموماً 20 مرتبه به کوما می رفتند. این درمان که بطور گسترده در درمان روان‌پریشی استفاده می شد ، بیانگر تأثیر نسبی بود.

در 1935 برداشتن لوب پره فرونتال مغز جهت درمان بیماری روانی شدید پیشنهاد شد. درمان بوسیله تشنج پس از مشاهده اینکه بعضی بیماران پس از تشنج بهبودی می یافتند، بکار گرفته شد، ابتدا از کافور و pentylenetetrazol ( metrazol ) جهت ایجاد تشنج استفاده شد ولی سپس تشنج الکتریکی ابداع شد. الکتروشوک یا ETC در بعضی انواع اسکیزوفرنی هنوز هم استفاده می شود.

کشف کلرپرومازین در اوایل 1950 مهمترین نقش را در درمان یک بیماری روانپزشکی داشت. یک جراح در پاریس متوجه شد استفاده از این دارو قبل از جراحی باعث ایجاد حالت غیر معمولی می شود که بیمار نسبت به جراحی کمتر مضطرب به نظر می رسد. این دارو در کاهش توهم ها و هذیانها و برآشفتگی مؤثر بود. این دارو باعث ایجاد عوارض جانبی شبیه پارکینسونیسم می شود.
تیوریدازین ، فلوفنازین ، هالوپریدول و تیوتیکسن پس از تولید کلرپرومازین تولید شدند. کلوزاپین در 1958 کشف شد. معرفی ریسپریدون در 1994، الانزاپین در 1997، زیپراسیدون در 2001، آریپیپرازول در 2002 صورت گرفت.

فازهای درمانی اسکیزوفرنی :
مرحله حاد بیماری با علایم روان‌پریشی ( مثل توهم،افکار غیر منطقی یا هذیان، علائم منفی و...) مشخص می شود و نیاز به توجه بالینی فوری دارد. این علایم ممکن است نمایانگر اولین حمله روان‌پریشی ویا بطور شایعتر عود بیماری در فردی باشد که حمله های مختلف را تجربه کرده است. درمان در این فاز متمرکز بر تخفیف شدیدترین علایم روان‌پریشی است.

پس از فاز حاد که معمولاً 4 تا 8 هفته طول می کشد ، بیماران وارد فاز ثابت شونده می شوند که طی آن علایم حادکنترل شده اند. در صورتیکه درمان قطع شود یا بیمار در معرض استرس باشد خطر عود وجود دارد. در طول این فاز درمان متمرکز بر تحکیم منافع درمانی به کمک درمانهای مشابهی است که در مرحله حاد استفاده می شدند. این فاز ممکن است تا 6 ماه پس از بهبودی علایم حاد طول بکشد.

مرحله سوم فاز پایدار یا نگهدارنده است و آن زمانی است که بیماری در فروکش نسبی است. اهداف این فاز ، پیشگیری عود علائم اسکیزوفرنی و کمک به بیمار جهت ارتقای سطح عملکرد می باشد.

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم اسفند 1389ساعت 15:10  توسط فاطــــمه علی نــــــــــژاد  | 

محققان ایرانی موفق به کشف تاثیر داروی «سلکوکسیب» در درمان اسکیزوفرنیا شدند


پژوهشگران ایرانی موفق به شناسایی تاثیر داروی ضد التهابی «سلکوکسیب» به عنوان درمان کمکی در بیماران مبتلا به اسکیزوفرنیا شدند که می‌تواند گامی نو در درمان مبتلایان به این بیماری باشد.

دکتر شاهین آخوندزاده، معاون پژوهشی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و مجری این طرح در گفت‌وگو با خبرنگار پژوهشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در دانشگاه اظهار کرد: استفاده از داروی ضد التهابی «سلکوکسیب» نسبت به سایر داروهای موجود، در درمان بیماران اسکیزوفرنیا موثرتر است.

وی خاطرنشان کرد: اسکیزوفرنی یکی از بیماری هایی است که درمان روشنی ندارد، اسکیزوفرنی یکی از اختلالات روان‌شناسی است و چون در سنین جوانی آغاز می‌شود می‌تواند یک عمر بار شدیدی را بر روی خانواده و جامعه ایجاد کند.

آخوندزاده تصریح کرد: متأسفانه حدود 40 درصد از بیماران به درمان جواب نمی‌دهند و در این راستا یافتن درمان‌های جدید دارویی موثر در صدر فعالیت های محققان قرار دارد.

وی افزود: اگرچه در اوایل دهه 90 میلادی انقلابی در روان‌پزشکی ایجاد شد که در حقیقت معرفی داروهای Atypical antipsychotic (ضد افسردگی معمول) برای درمان دارویی این بیماران بود ولی یک درمان موثر و ایده آل نبود چرا که این داروها عوارض زیادی دارند و بر روی حافظه، یادگیری و تکلم بیماران تأثیر منفی می گذارند.

معاون پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران در ادامه بیان کرد: بعضاً عوامل دارویی که التهاب را کاهش می‌دهند می‌توانند تأثیر مثبتی در درمان اسکیزوفرنی داشته باشند.

آخوندزاده درباره طرح خود گفت: هدف از این تحقیق ارزیابی تاثیر داروی ضد التهاب «سلکوکسیب» به عنوان عامل کمکی در درمان اسکیزوفرنی مزمن بوده که در قالب یک کارآزمایی 8 هفته‌ یی دو سو کور با کنترل دارونما انجام شده که نتیجه این مطالعه پیشنهاد می‌کند که سلکوسیب ممکن است یک عامل موثر در درمان بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی مزمن باشد


+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم اسفند 1389ساعت 15:1  توسط فاطــــمه علی نــــــــــژاد  | 

اسکیزوفرنی چیست ؟
اسـکیزوفرنی نـوعی بیــماری مــغزی جدی، مزمن و ناتوان کننده است. تقریباً یک درصد از جمــعیت طی دوره زندگی خـود به اسکیزوفرنی مبتلا می شوند.
نام این بیماری در علم طب جدید به اسکیزوفرنی موجود می باشد که در علم طب سنتی از علائم این بیماری می توان استدلال بر بیماری سودا که یکی از بیماری های طحال می باشد نمود.
اسکیزوفرنی به یک میزان بر زنها و مردها اثر می کند و طبق آمار گرفته شده بیـش از 2 میلـیـون آمریکایی امسال از این بیماری رنج می برند.
این بیماری معمولاً در مردها زودتر و در سنین جوانی بروز می کند. اما در خانم ها در اواخر بیست سالگی و اوایل سی سالگی ایجاد می شود. کودکان بالای 5 سال نیز ممکن است به اسکیزوفرنی مبتلا شوند، اما بروز این بیماری قبل از دوره نوجوانی بسیار نادر است.
تحقیقات و مطالعات روز به روز به سمت داروهای مطمئن تر و جدیدتری می رود و پرده از راز دلایل و عوامل پیچیده این بیماری برمی دارد.
دانشمند برای آگاهی یافتن از اسکیزوفرنی از رویکردها و شیوه های مختلفی استفاده می کنند، از بررسی و مطالعه ژنتیک های مولکولی گرفته تا مطالعات جمعیتی.

اسکیزوفرنی در سراسر جهان دیده می شود. شدت و جدیت علائم و وضعیت مزمن و ماندگار آن معمولاً در بیماران ایجاد از کار افتادگی و ناتوانی می کند. داروها و سایر روش های درمانی برای اسکیزوفرنی، اگر به طور مرتب و بنا بر تجویز استفاده شوند، می تواند به کاهش و کنترل علائم پریشان کننده بیماری کمک کند. اما، در برخی از افراد این دارو و درمان های شیمیائی کمک چندانی نمی کند و گاهی به خاطر عوارض جانبی این داروها یا سایر دلایل، درمان قطع می شود.
حتی زمانیکه درمان موثر واقع شود، ایستادگی دربرابر نتایج بیماری از دست رفتن فرصت ها، ننگ حاصل از بیماری، باقیمانده علائم و عوارض جانبی داروهای شیمیائی باز هم برای بیمار مشکل ساز خواهد بود.

علائم و نشانه های اولیه اسکیزوفرنی
- ایجاد تغییرات پریشان کننده و حتی تکان دهنده در رفتار بیمار.
- شروع ناگهانی علائم دیوانگی و جنون (مراحل پیشرفته اسکیزوفرنی).
- کناره گیری و انزوای اجتماعی و ترد شدگی.
- رفتار، گفتار و تفکرات غیرعادی.
برخی از افراد فقط دچار یک مرحله دیوانگی و جنون می شوند؛ سایرین در طی زندگی خود مراحل مختلفی از آن را تجربه می کنند، اما در فاصله بین این دوران ها زندگی عادی دارند. گرچه افراد مبتلا به اسکیزوفرنی حاد، یا تداوم بروز علائم در فرد، معمولاً از عملکردهای عادی خود ریکاور نمی شود و برای کنترل علائم نیاز به درمان های طولانی مدت (در برخی از موارد) ترجیحا با داروهای گیاهی به علت بدون عارضه بودن آنها دارد.

دیدگاه اسکیزوفرنی از دنیا
- تحریف درک فرد از واقعیت
- زندگی کردن در دنیایی که از توهمات و هذیان ها تحریف شده است، افراد مبتلا به اسکیزوفرنی همیشه احساس ترس، اضطراب و پریشانی می کنند.
- خیال و توهمات
- توهمات و خیال ها، اختلالات ادراکی است که افراد مبتلا به اسکیزوفرنی معمولاً با آن دست و پنجه نرم می کنند. صداهایی که فرد می شنود می تواند وصف فعالیت های او باشد، گفتگو با کسی، هشدار از خطرات قریب الوقوع، و از این قبیل.
- پندارهای بیهوده
این پندارها می تواند موضوعات مختلفی داشته باشد. برای مثال، بیمارانی که از علائم نوع پارانوئید رنج می برند—که تقریباً یک سوم افراد مبتلا به شیزوفرنی را تشکیل می دهند—معمولاً تصور می کنند که تحت تعقیب اند یا کسی می خواهد آنها را فریب دهد، اذیتشان کند، به آنها سم بدهد، یا به آنها خیانت کند. این بیماران، ممکن است تصور کنند که خودشان، یا یکی از اعضای خانواده یا نزدیکانشان، در مرکز این آزار و اذیت قرار دارد. بعلاوه، هذیان بزرگی و عظمت که در آن بیمار تصور می کند فردی بسیار معروف و مهم است، نیز می تواند در اسکیزوفرنی اتفاق بیفتد.

رفتارهای متداول اسکیزوفرنیک
- اعتیاد به موادمخدر
- اعتیاد به سیگار
- تفکرات آشفته
- شخصیتی بی تفاوت و بی احساس
- تغییر رفتارهای "نرمال درمقابل غیرنرمال" (تغییرات رفتاری که می تواند در نتیجه همسازی داروها ایجاد شود).
تصورات نادرست در مورد اسکیزوفرنی
- بیماران اسکیزوفرنی دوشخصیتی نیستند
- بیماران اسکیزوفرنی به طور کلی خشن نیستند
اسکیزوفرنی و اقدام به خودکشی
خودکشی یکی از خطرات جدی در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی است. برای افرادی که اقدام به خودکشی می کنند یا دیگران را به آن عمل تهدید می کنند، حتماً باید به دنبال مشاورات تخصصی بود. افراد مبتلا به اسکیزوفرنی نسبت به کل اجتماع به میزان بسیار بیشتری ارتکاب به خودکشی می نمایند. به طور تقریبی، 10 درصد از افراد اسکیزوفرنی (به ویژه مردان جوان) دست به خودکشی می زنند. متاسفانه، پیشبینی این عمل در این بیماران بسیار دشوار است.

درمان :
برای درمان ابتدا برای جلوگیری از پیشرفت این بیماری باید از مصرف انواع ترشیجات اعم از میوه ، غذا و لبنیات، شوری، عدس پرهیز کرده و سعی کند بر عکس علائمی که در بالا ذکر شد برخورد نماید و سپس شروع به مصرف داروهای موثر برای این بیماری کند.
در ضمن برای بهبود روال درمان این بیمار اطرافیان سعی کنند تا بیشتر با بیمار گفت و شنود داشته باشند و حتی الامکان از گوشه نشینی و در فکر فرو رفتن بیمار جلوگیری به عمل آورند.در حال حاضر داروهای متعددی برای این بیماری در دسترس هستند. البته انواع مختلف این داروها (داروهای ضدجنون) فقط در كنترل و جلوگیری از تشدید این بیماری موثرند و در درمان قطعی این بیماری نقشی ندارند. روان درمانی فیزیكی از اركان درمان ابتلا به اسكیزوفرنی است. البته رفتار درمانی فردی و خانوادگی و گروهی نیز در این گروه قرار می گیرند. حدود یك سوم بیماران كاملاً بهبود یافته و به زندگی عادی خود برمی گردند. در یك سوم دیگر نیز همه علائم بیماری از بین نمی روند، ولی این گروه هم قادر به بازگشت به اجتماع و بازیابی بخش عمده ای از عملكردهای خود هستند و بالاخره یك سوم باقی مانده مبتلایان هیچ گاه بهبود قابل توجهی پیدا نمی كنند و نیاز به بستری های مكرر در بخش های روان پزشكی خواهند داشت.

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم اسفند 1389ساعت 14:51  توسط فاطــــمه علی نــــــــــژاد  |